Dat houten, versleten stuk.

Die wreed verdachte avond die uitdraaide in een wreed verdachte nacht, die dan op zich nog eens uitdraaide op een wreed verdachte ochtend. Het onbeschrijfbare gebeuren waar tot op vandaag nog altijd geen woorden voor te vinden zijn. Die wreed verdachte onbeschrijfbare gebeurtenis die tegen al mijn verwachtingen in op een wonderbaarlijk moment uitdraaide. Het wonderbaarlijke warme, intense moment op de houten, versleten bank dat tegen al mijn verwachtingen in toch maar een moment bleef. Toch blijft dat houten, versleten stuk, waarop we samen naar die beweegbare lichtstraal in de verte zaten kijken, en een gesprek hadden over de schrik van het onbekende, wellicht voor eeuwig een litteken. Want die wreed verdachte avond die uitdraaide in een wreed verdachte nacht, die dan op zich nog eens uitdraaide op een wreed verdachte ochtend, het onbeschrijfbare gebeuren, dat wonderbaarlijke warme intense moment draaide uit, wellicht een paar weken later, op een kille tegemoetkoming op dat zelfde houten, versleten stuk.15311374_1373055319392206_325357825_o

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s